Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Lasker Emanuel

Emanuel Lasker - persönliche Daten
Geburtsdatum: 24th Dezember 1868
Geburtsort: Barlinek
Sterbedatum: 11th Januar 1941
Ort des Todes: Nowy Jork
Beruf: mathematician; philosopher; chess player
Related towns: Gorzów Wielkopolski, Barlinek, Berlin, Göttingen, Londyn, Nowy Jork, Moskwa

Lasker Emanuel (24.12.1868, Barlinek – 11.01.1941, Nowy Jork) – matematyk, filozof i światowej sławy szachista.

Lasker urodził się w Barlinku, przy ulicy Chmielnej 7, jako młodszy syn kantora Adolfa Laskera i Rosalie Israelssohn. Jego dwie siostry to Theophila i Amalia, miał również brata, Bertolda.

Od niego właśnie, w wieku 12 lat, nauczył się gry w szachy, która jednak zdaniem rodziców za bardzo go pochłonęła. Zdecydowali się więc posłać go do gimnazjum w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie zdał maturę. W 1889r.  Emanuel Lasker podjął studia matematyczne w Berlinie a następnie w Göttingen. W tym samym roku rozpoczęła się również jego międzynarodowa kariera jako szachisty, gdy wygrał turniej we Wrocławiu (Breslau).

W 1891 r. porzucił studia i wyjechał najpierw do Londynu, a dwa lata później do Nowego Jorku, gdzie również dał się poznać jako znakomity szachista. Jednocześnie starał się o posadę wykładowcy na uniwersytetach w Niemczech, Anglii i w Stanach Zjednoczonych, nie został jednak nigdzie przyjęty. Ostatecznie zdecydował się na powrót do Niemiec, a w 1911 roku poślubił w Berlinie pisarkę Marthę Kohn. Represyjna polityka antysemicka szerząca się w kraju po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów zmusiła oboje do wyjazdu w 1933 r., najpierw do Holandii, a następnie ponownie do Londynu.

W roku 1935 Lasker otrzymał z Moskwy zaproszenie na przyjazd do Związku Radzieckiego, zapewniające mu jednocześnie członkowstwo w moskiewskiej Akademii Nauk. Swoim pobytem przyczynił się znacznie do spopularyzowania gry w szachy w Związku Radzieckim. Jednak w obliczu terroru jaki towarzyszył panowaniu Stalina, Lasker przy pierwszej okazji opuścił Związek i w 1937 r. wraz z żoną ponownie wyjechał do Nowego Jorku. Rok później obojgu zostało odebrane niemieckie obywatelstwo.

Emanuel Lasker był drugim oficjalnym mistrzem świata w szachach, i do tej pory jedynym Niemcem, któremu udało się zdobyć ten tytuł. Zwycięstwo to odniósł w 1894 r., pokonując pierwszego mistrza świata, Wilhelma Steinitza, po 10 wygranych, 4 zremisowanych i 5 przegranych partiach. Lasker pozostał mistrzem świata przez 27 lat – nikomu innemu nie udało się obronić tytułu przez tak długi czas. Pokonał go dopiero Kubańczyk José Raúl Capablanca w meczu rozegranym w 1921 roku, jednak już rok wcześniej Lasker uznał swego przeciwnika za najlepszego szachistę na świecie. Ostatni międzynarodowy turniej Lasker rozegrał w 1936 roku w Nottingham, gdzie zajął 7 miejsce.

Prócz szachów Emanuel Lasker grał również w brydża i pokera, zajmował się też wymyślaniem i modyfikowaniem innych gier. Wydawał czasopisma dla szachistów, m.in. Deutsche Schachzeitung i Lasker’s Chess Magazine, pisał też książki i rozprawy filozoficzne. Za jedno z jego najważniejszych dzieł uchodzi poradnik Lehrbuch des Schachspiels, które do dziś uważane jest za klasyka literatury szachowej. Styl gry Laskera, który przyniósł mu tyle zwycięstw, jego konkurenci często opisywali w następujący sposób: Laskera nie interesowały posunięcia prawidłowe z naukowego punktu widzenia lecz te, które dla danego przeciwnika były najmniej przyjemne.

Emanuel Lasker zmarł 11 stycznia 1941 r. w Nowym Jorku, a pochowany został na cmentarzu Beth Olom w Queens.

Bibliografia:

  • Alicke K.-D., Lexikon der jüdischen Gemeinden im deutschen Sprachraum, Monachium 2008.
     

 

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.