W 1921 r. w Międzyrzecu Koreckim żyło 1743 Żydów. Ocenia się, że w połowie 1941 r. liczebność ludności żydowskiej sięgała 2100 osób. Liczba ta mogła być wyższa ze względu na napływ żydowskich uchodźców z Polski.

Latem 1941 r. miejscowość zajęły oddziały armii niemieckiej. Początkowo Międzyrzecem Koreckim zarządzała wojenna komendantura, a od września 1941 r. władzę przejęła niemiecka administracja cywilna. Międzyrzec Korecki został włączony do Okręgu (Gebiet) Równe, którego komisarzem został Regierungsrat Beer. W miasteczku  znajdował się posterunek niemieckiej żandarmerii, a także komenda policji ukraińskiej. Akcje eksterminacyjne przeciwko Żydom przeprowadzał oddział SD z Równego przy współudziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Wkrótce po rozpoczęciu okupacji antysemicko nastawieni ukraińscy nacjonaliści zorganizowali pogrom, w trakcie którego rozgrabiono wiele żydowskich domów, dochodziło do pobić i gwałtów.

W 1941 r. w Międzyrzecu Koreckim powołano Judenrat. Naziści wprowadzili antyżydowskie zarządzenia: nakazano noszenie opasek z niebieską gwiazdą Dawida, Żydzi byli kierowani do ciężkich robót bez prawa do wynagrodzenia, zakazano im opuszczać miejscowość, byli ponadto narażeni na systematyczne grabieże oraz pobicia przez ukraińską policję.

W dniu 22 maja 1942 r. we wsi przeprowadzono "Akcję", w trakcie której oddział SD ze Równego przy współudziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji rozstrzelał około 1600 osób pochodzenia żydowskiego. W "Akcji" uczestniczył również pluton 1. kompanii 33. Policyjnego Batalionu Rezerwowego.

Wkrótce po drugiej "Akcji" w Międzyrzecu Koreckim zostało utworzone getto, do którego przesiedlono Żydów z okolicznych wsi. Getto zlikwidowano 26 września 1942 roku. W tym dniu rozstrzelano ok. 1500 Żydów

Bibliografia

  • A.I. Kruglov, Wielikije Mieżiriczi, [w:] Holokost na territorii SSSR, red. I.A. Altman, Moskwa 2009, s. 138
Print