Początki obecności Żydów w Kuryłówce nie są szerzej znane, ale można się domyślać ich handlowej i rzemieślniczej aktywności w rozwijającej się na przełomie XIX i XX wieku. Byli reprezentowali tu już w małej grupie w 1883 r. – 21 Żydów mieszkało w samej Kuryłówce, a 2 w pobliskim Tarnawcu[1.1]. Nigdy jednak społeczność nie rozwinęła się w całkowicie autonomiczną wspólnotę. W 1921 r. mieszkało tutaj 101 Żydów, którzy należeli do leżajskiej gminy wyznaniowej.

Po zaatakowaniu Polski przed sąsiadów we wrześniu 1939 r. początkowo przetrwali oni bez większego uszczerbku, znalazłszy się na terytorium kontrolowanym przez Sowietów; oczywiście, spotkały ich dolegliwości w postaci nacjonalizacji sklepów, likwidacji wszelkich form życia społecznego, wszechwładzy policji politycznej. Tym niemniej, fizyczna likwidacja lokalnej społeczności żydowskiej nastąpiła dopiero po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej, za sprawą Niemców, wskutek mordów w latach 1941–1942 oraz finalnej wywózki do niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady w Bełżcu przez Leżajsk, dokonanej we wrześniu 1942 roku. Jeszcze jesienią 1944 r. zamordowano w lesie na tzw. wygonie 15 Żydów i 3 pomagających im Polaków.

Bibliografia

  • Kurylowka, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. S. Spector, G. Wigoder, t. 2, New York 2001, ss. 692–693.
Print
Fußnoten
  • [1.1] Kuryłówka, [w:] Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. IV, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, Warszawa 1883, s. 943.