Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Lubavitch Hasidim

Chasydzi z Lubawicz (jid. Lubawiczer chasidim) – nazywani też ChaBaD (od hebr. Chochma, Bina, Dea – Mądrość, Rozum, Poznanie; trzy sefiry składające się na pierwszą fazę emanacji Boga, początek dzieła stworzenia świata; także trzy cnoty szczególnie cenione przez tę wspólnotę chasydzką). 

Litewski odłam chasydyzmu, założony przez Szneura Zalmana (1747–1813) z Ladów. Jego syn i następca Dow Ber Sznirson (Schneersohn, 1773–1827) przeniósł swój dwór z Ladów do Lubawicz. Nauka ChaBaD była bardziej systematyczna niż w niektórych innych odłamach chasydyzmu, kładła duży nacisk na studiowanie Tory; zawierała silne akcenty panteistyczne, przekonanie, że świat materialny nie ma realnego bytu, że wszystko jest Bogiem: „Z perspektywy boskiej substancji, która nas podtrzymuje, nie istniejemy, tak jak nie egzystują promienie słoneczne w samym słońcu”. Zasady te zostały przedstawione w dziele Szneura Zalmana Tanja (1796), do dziś studiowanym przez wyznawców ChaBaD. Tytuł dzieła to aramejski zwrot, stosowany w Talmudzie dla zaznaczenia, że przytaczane są nauki tanaitów, które nie weszły w skład Miszny. W 1940 r. cadyk Josef Icchak Schneersohn (Sznejersohn, 1902–1948) zdołał wydostać się ze Związku Radzieckiego i wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie do dziś mieści się główna siedziba ChaBaD. Spora grupa wyznawców mieszka także w Izraelu. Jest to najliczniejszy odłam chasydyzmu, jedyny, który prowadzi działalność misyjną, zwłaszcza w środowiskach zasymilowanych Żydów, a także na terenie byłego Związku Radzieckiego. Ostatnim cadykiem chasydów z Lubawicz był siostrzeniec Josefa Icchaka, Menachem Mendel Schneersohn (1902–1994), absolwent Sorbony, przez swoich wyznawców uznany za wcielenie Mesjasza.

 

Więcej o Lubawiczach jako kolebce Chabadu przeczytasz tutaj 

Hanna Węgrzynek, Alina Cała

Tekst pochodzi z portalu Diapozytyw, należącego wcześniej do Instytutu Adama Mickiewicza. Tekst pochodzi z książki „Historia i kultura Żydów polskich. Słownik” autorstwa Aliny Całej, Hanny Węgrzynek i Gabrieli Zalewskiej, wydanej przez WSiP.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.