Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Naczelny Komitet Narodowy (NKN)

Organ polit., utworzony VIII 1914 w Krakowie z inicjatywy polityków galic. o orientacji proaustr.; w skład NKN weszły (lub program jego poparły): Centr. Komitet Nar. (lwowski), Komisja Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych, konserwatyści krak., Pol. Stronnictwo Demokr., Zjednoczenie Organizacji Niepodległościowych, Unia Stronnictw Niepodległościowych, Konfederacja Pol., Stronnictwo Lud., Liga Państwowości Pol. i do X 1914 — SDN oraz podolacy; XI 1914 Komitetowi podporządkowała się Pol. Organizacja Nar.; NKN był najwyższą instancją w zakresie wojsk., skarbowej i polit. organizacji pol. sił zbrojnych Legionów Polskich; dzielił się na 2 autonom. sekcje: wsch. — z siedzibą we Lwowie (przewodn. T. Cieński), i zach. — w Krakowie (przewodn. W.L. Jaworski); prezydia obu sekcji tworzyły KW (później Komisję Wykonawczą); kolejni prezesi: J. Leo, W.L. Jaworski, L. Biliński; największą rolę w NKN odegrał Departament Wojsk. (szef — W. Sikorski), którym kierowało Prezydium, zwierzchnictwo zaś z ramienia władz austr. sprawowały: Komenda Legionów i Nacz. Komenda Armii; 1917, po powołaniu Rady Regencyjnej, NKN rozwiązał się; likwidacja trwała do 1920.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.