Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Rada Administracyjna Królestwa Polskiego

centr. organ władzy, powołany 1815 na mocy Konstytucji Królestwa Pol. jako część składowa Rady Stanu Królestwa Polskiego; Rada miała charakter gabinetu ministrów i była ciałem doradczym namiestnika Królestwa; po śmierci namiestnika J. Zajączka, 1826–30 przejęła jego kompetencje, stając się kolegialnym organem władzy najwyższej (przewodniczył czł. Rady W. Sobolewski), pełniącym w zastępstwie króla władzę wykonawczą i adm.; po wybuchu powstania listopadowego 1830–1831 Rada próbowała zapanować nad sytuacją, mimo dokooptowania nowych członków już 4 XII 1830 przekazała władzę powstańczemu Rządowi Tymczasowemu. Po upadku powstania jej funkcje przejął Rząd Tymczasowy Królestwa Polskiego 1831–32, tzw. Rząd F. Engla; reaktywowana 1832 na mocy Statutu Org. jako kolegialny organ rządowy działający pod przewodnictwem namiestnika; została instytucjonalnie oddzielona od Rady Stanu, 1841–61 przejęła część kompetencji zlikwidowanej Rady Stanu (m.in. rozpatrywanie sprawozdań komisji rządowych, wstępne przygotowywanie projektów praw i budżetu). Po powstaniu styczniowym 1863–64, w związku z likwidacją resztek autonomii Królestwa Pol., 1867 Rada została rozwiązana; jej pozostałe kompetencje przekazano Komitetowi Urządzającemu w Królestwie Polskim. Skład R.A.K.P.: ministrowie (od 1832 dyrektor gł. prezydujący) — naczelnicy 5 wydziałów rządowych (od 1832 4 komisji rządowych), i osoby powołane przez króla pod prezydencją namiestnika.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.