Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Rada Nieustająca

najwyższa władza adm. Rzeczypospolitej, powołana 1775 przez sejm rozbiorowy; składała się z króla (dysponującego 2 głosami — przewodn. Rady), 18 senatorów i 18 przedstawicieli szlachty (posłów wybieranych przez sejm, po 9 z Korony i Litwy); 1/3 jej składu co 2 lata odnawiano; dzieliła się na 5 departamentów z ministrami na czele (interesów cudzoziemskich, wojska, policji, skarbu i sprawiedliwości); Rada kierowała administracją, przygotowywała projekty ustaw, kontrolowała przestrzeganie prawa i dawała jego wiążącą interpretację; miała ograniczyć władzę króla i przeciwstawić się reformom; R.N. była pierwszym w nowoż. Polsce rządem i przyczyniła się do umocnienia administracji i gosp. rozwoju kraju; narzucona przez Rosję z intencją dalszego ograniczenia króla, była ostro krytykowana jako narzędzie magnatów i ambasadora Rosji O.M. Stackelberga, została zlikwidowana 1789 przez Sejm Czteroletni; reaktywowana 1793 przez sejm grodzieński.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.