Dieser Artikel ist in der ausgewählten Sprache nicht verfügbar.

Rada Trzech

organ władzy wykonawczej, powołany VIII 1954 przez przedstawicieli większości stronnictw polit. uchodźstwa pol. w W. Brytanii; Powstała po odrzuceniu przez część obozu prezydenckiego warunków ugody (Akt Zjednoczenia Narodowego) ze stronnictwami opozycyjnymi (od 1949 tworzącymi Radę Polityczną) i pozostaniu na urzędzie Prez. RP na uchodźstwie — A. Zaleskiego (zgodnie z Konstytucją kwietniową 1935 powinien złożyć urząd 9 IV 1954). Akt Zjednoczenia Narodowego zaakceptowały: PPS, SN, Polski Ruch Wolnościowy „Niepodległość i Demokracja”, PSL-Odłam Jedności Narodowej, SP, Liga Niepodległości Polski, Niezależna Grupa Społeczna oraz większość wyższych oficerów; VII 1956 Rada Jedności Narodowej nadała R.T. uprawnienia Prez. RP na uchodźstwie; w skład R.T. wchodzili: gen. W. Anders (do 1970), T. Arciszewski (do 1955), E. Raczyński, gen. T. Komorowski (od 1956), gen. R. Odzierzyński (1966–68), S. Mglej (1968–69), A. Urbański (od 1969), gen. S. Kopański (od 1970); R.T. podporządkowała się Komisja Główna Skarbu Narodowego, podlegała jej Egzekutywa Zjednoczenia Narodowego, dysponująca uprawnieniami rządu. Po śmierci Zaleskiego uznała S. Ostrowskiego za Prez. RP na uchodźstwie i VII 1972 rozwiązała się.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.