Nowy cmentarz żydowski w Wysokiem Mazowieckiem zlokalizowany jest przy ul. Żwirki i Wigury 23, blisko skrzyżowania z ul. Wyszyńskiego, niedaleko też od drogi wojewódzkiej nr 678. Powstał prawdopodobnie w połowie XIX wieku. W wyniku zniszczeń z lat drugiej wojny światowej oraz okresu po wyzwoleniu, do dziś na powierzchni 0,6 ha zachowało się około 100 nagrobków i tumb, w większości wykonanych z polnych kamieni granitowych. Najstarsza zidentyfikowana macewa pochodzi z 1860 r., a upamiętnia Tojwe syna Dowa. Spis macew z cmentarza żydowskiego w Wysokiem Mazowieckiem jest dostępny na stronie Fundacji Dokumentacji Cmentarzy Żydowskich: https://cemetery.jewish.org.pl/list/c_29 [dostęp: 19.01.2015].

W latach 2006 i 2007 r. dzięki staraniom Michaela Traisona, Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego oraz uczniom i nauczycielom miejscowej szkoły, na cmentarzu wykonano prace restauracyjne. Grupa młodych ludzi związanych z Żydowską Organizacją Młodzieżową sporządziła inwentaryzację zachowanych nagrobków. Wzniesiono także bramę, na której umieszczono tablicę z napisem o treści: „Żydzi osiedlili się w Wysokiem Mazowieckiem w XVII wieku. Od drugiej połowy XIX wieku ludność żydowska stanowiła większość mieszkańców miasta, przyczyniając się do jego rozwoju gospodarczego i kulturalnego. W okresie okupacji niemieckiej, w sierpniu 1941 roku, Żydzi z Wysokiego Mazowieckiego zostali zmuszeni do osiedlenia się w getcie. 2 listopada 1942 roku getto zostało zlikwidowane; 2000 jego żydowskich mieszkańców wywieziono do obozu pracy w Zambrowie a po jego likwidacji w styczniu 1943 roku – do Auschwitz. Pamięci żydowskich mieszkańców Wysokiego Mazowieckiego, zamordowanych w czasie Zagłady przez niemieckich nazistów i ich pomocników”.

 

Print