W okresie międzywojennym, kiedy olicka społeczność żydowska była bardzo aktywna, w mieście działało wiele organizacji i stowarzyszeń, m.in.:

Ezro – stowarzyszenie pomocy socjalnej i kultury; działało w latach 1926–1940. Przez wiele lat stowarzyszeniem kierował Salamonas Rabinavičius, lekarz. W 1937 r. zastąpił go Mendelis Bokšickis;
Gmilus Chesed – towarzystwo kredytowe; istniało w latach 1933–1940. W obu częściach miasta działały filie towarzystwa. W Olicie I towarzystwem kierował Leibo Sereiskis; w 1936 r. kierownictwo przejął Ausėjus Pradauskas; w 1938 r. zastąpił go Izraelis Misevičius. Filią w Olicie II kierował Zalmanas Elpermas;
Chewra Kadisza – stowarzyszenie działało w latach 1939–1940 tylko w Olicie II. Kierował nim Izraelis Kleimanas;
• w 1929 r. w mieście powstało stowarzyszenie wspierające instytucje żydowskie i ich pracowników;
• Salamonas Rabinavičius kierował w latach 1933–1936 także stowarzyszeniem wspierającym niemieckich Żydów. Celem organizacji było wydawanie periodyków, w których publikowano artykuły poświęcone sytuacji Żydów w III Rzeszy, organizowanie odczytów oraz stosowanie innych środków, które mogłyby poprawić warunki bytowe niemieckich Żydów;
• w latach 1929–1940 w mieście istniała filia litewskiego syjonistycznego stowarzyszenia kobiet, którego celem była organizacja różnych form aktywności kulturalnej. Przewodniczącą stowarzyszenia w Olicie była Enė Cvilingienė, później – Šeina Bokšickienė;
Związek Syjonistów-Rewozjonistów im. Władymira Żabotyńskiego – istniał w latach 1935–1938; jego przewodniczącym był Salamonas Zelichovas. Związek organizował różne formy aktywności kulturalnej i sportowej;
Keren Hajesod – fundusz działał w Olicie w latach 1921–1937; zajmował się wspieraniem Żydów osiedlających się w Palestynie;
Gordonia i HaShomer HaTzair – syjonistyczne organizacje młodzieżowe;
Adas Izrael – organizacja powstała w 1926 r. Jej celem było zakładanie i utrzymywanie domów modlitwy oraz szkół, a także opieka nad cmentarzami. Przewodniczącym organizacji był S. Rabinavičius;
Tiferet Bachurim – stowarzyszenie powstało w 1933 r. i jego celem było upowszechnienie nauczania religijnego wśród młodzieży ze środowisk robotniczych. Organizacji przewodniczył A. Prudauskas;
Oświata i Praca – stowarzyszenie działało w latach 1932–1940. Wśród podejmowanych przez organizację inicjatyw było: zakładanie księgarni, bibliotek i czytelni, przygotowywanie odczytów i in. Stowarzyszeniem kierowali: lekarz i społecznik S. Rabinavičius, Abraomas Salanskis i Zalmanas Elpermas (od 1939 r.);
Betar – Narodowy Związek Żydowski funkcjonował w latach 1935–1940. Przewodniczącym był A. Šulmanas. Celem organizacji było rozpowszechnienie odrodzenia państwowości żydowskiej w Palestynie – zwłaszcza wśród młodzieży;
• filia Związku Żołnierzy Żydowskich Uczestniczących w Walkach o Niepodległość (lit. Žydų karių dalyvavusių Lietuvos nepriklausomybės atvadavime sąjungos Alytaus skyrius) – stowarzyszenie istniało w latach 1934–1940[1.1].
 

Print
Fußnoten
  • [1.1] Na podstawie artykułu ze strony: http://www.zydai.lt/lt/content/viewitem/614/ [stan na 6 VI 2011].