Góra Kalwaria niemal sąsiaduje z Warszawą, a w okresie międzywojennym posiadała dogodne, bezpośrednie połączenie kolejką wąskotorową ze stolicą. W wyniku tych czynników miejscowa społeczność żydowska pozostawała pod silnym wpływem warszawskiego życia politycznego, a kontakty i aktywność polityczna miejscowych polityków pochodzenia żydowskiego przenikała się z politycznym środowiskiem Żydów warszawskich.

Można przypuścić z dużą dozą pewności, że sympatie znajdowały się po stronie Agudy. Góra Kalwaria stanowiła nawet nieformalną siedzibę partii, bowiem rezydował tu jeden z jej najważniejszych przywódców cadyk Abraham Mordechaj Alter, a pośród mieszkańców nie brakowało jego zwolenników.

Swoich sympatyków miała też Organizacja Syjonistów Ortodoksów „Mizrachi”. Nieco więcej wiadomo o aktywności Żydowskiej Socjalno-Demokratycznej Partii Robotniczej „Robotnicy Syjonu”, czyli Poalej Syjon. Miejscowa organizacja Poalej Syjon liczyła ok. 50 członków, którzy zbierali się w dni wolne od pracy w mieszkaniu opłacanym ze składek członkowskich, znajdującym się przy ul. Piłsudskiego. Przewodniczącym organizacji w Górze Kalwarii był Mojsze Skrzypek. Nie zanotowano natomiast szerszej aktywności działaczy Bundu (wł. Powszechny Żydowski Związek Robotniczy na Litwie, w Polsce i Rosji, antysyjonistyczna lewicowa partia żydowska).

W latach 30. XX w. w radzie miasta społeczność żydowska miała stale dwóch przedstawicieli[1.1].

 

Print
Fußnoten