Dzieje synagogi w Markuszowie nie są dokładnie znane. Wiadomo, że w 1681 r. miejscowa gmina uzyskała przywilej na budowę bożnicy[1.1]. Choć jej fizyczne istnienie znajduje potwierdzenie w źródłach dopiero z końca XVIII w.[[refr:|Markuszów, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. S. Spector, G. Wigoder, t. 2, New York 2001, s. 797.]], to istnienie w Markuszowie samodzielnego kahału co najmniej od 1766 r.[1.2], a być może nawet od 1686 roku[1.3] każe przypuszczać, iż już w tym okresie bożnica istniała. Synagoga znajdowała się w południowo-wschodniej części miasteczka, w obrębie tzw. dzielnicy żydowskiej, w okolicach ul. Marka Sobieskiego. Została całkowicie zniszczona przez Niemców w czasie okupacji niemieckiej w okresie II wojny światowej. Do dziś nie zachował się po niej żaden materialny ślad.

W roku budżetowym 1930/1931 funkcję rabina pełnił Ch. Goldsztajn (jego pensja wynosiła 4200 zł). W tym samym roku na opał i światło w bożnicy zaplanowano 400 zł, choć rok wcześniej na ten cel wydano 435 zł[1.4].

Print
Fußnoten
  • [1.1] Trzciński A., Śladami zabytków kultury żydowskiej na Lubelszczyźnie, Lublin 1990, s. 24.
  • [1.2] Markuszów, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. S. Spector, G. Wigoder, t. 2, New York 2001, s. 797.
  • [1.3] Teodorowicz-Czerpińska J., Markuszów. Studium historyczno-urbanistyczne, Lublin 1984 (mps).
  • [1.4] Fundacja Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego w Warszawie, sygn. W.KŻ-I-3668/03, Markuszów. Budżet Wyznaniowej Gminy Żydowskiej w Markuszowie za rok 1930/31.