This article is not available in selected language.

Centralne Biuro Komunistów Polski w ZSRR (CBKP)

Centralne Biuro Komunistów Polski w ZSRR (CBKP), kierownictwo polityczne komunistów polskich w ZSRR, powołane 1 lutego 1944 r. w Moskwie przez KC WKP(b). Jego działalność była utajniona wobec Polonii sowieckiej, a także polskich komunistów w ZSRR, jak i KC PPR w kraju. CBKP kierowało obsadą stanowisk w ZPP i PSZ w ZSRR, prowadziło poszukiwania i ewidencję komunistów polskich w ZSRR. Początkowo zamierzało zorganizować własną, odrębną od PPR konspirację komunistyczną w Polsce, powołało Polski Sztab Partyzancki, w celu zdominowania konspiracji komunistycznej w kraju oraz rozciągnięcia kontroli nad AL. Współdecydowało o składzie PKWN i treści jego manifestu, pretendowało do roli zwierzchniego organu wobec PPR. Wyrażało krytyczny stosunek (zapewne ze względów taktycznych) do jej programu, m.in. za ujawnienie w nim społeczeństwu zbyt daleko posuniętego radykalizmu (np. zapowiedź nacjonalizacji przemysłu i banków oraz brak zagwarantowania nienaruszalności prywatnej własności ziemi chłopskiej), dążyło także do ograniczenia roli KRN. Skład: A. Zawadzki (przewodniczący), S. Radkiewicz (sekretarz), J. Berman (faktycznie kierował pracami Biura), K. Świerczewski, W. Wasilewska, od VII 1944 ponadto H. Minc i M. Spychalski. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na Lubelszczyznę (VII–VIII 1944) członkowie Biura weszli w skład władz PPR, m.in. do Biura Politycznego KC, stając się głównymi rzecznikami sowietyzacji kraju. W sierpniu 1944 r. na miejsce CBKP powołano Zagraniczne Przedstawicielstwo KC PPR w Moskwie (istniało do marca 1948).

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

 

Print
In order to properly print this page, please use dedicated print button.