Miasto zostało założone, jako prywatne miasto w 1664 r. Pierwsze wzmianki o Rawie Ruskiej pochodzą z XV w. Książę bełski i mazowiecki Władysław w 1455 roku nazwał imieniem swojej mazowieckiej posiadłości niewielką osadę na rzece Racie dodając słowo Ruska dla odróżnienia od Rawy Mazowieckiej, obecnie położonej na terytorium Polski. 

Rawa Ruska nabrała większego znaczenia w XVII w. Przyczynił się do tego szlak handlowy ze wschodu na zachód przechodzący przez miasto. W mieście rozwijało się rzemiosło i handel, co interesowało nie tylko miejscową szlachtę i władze miejskie, ale i polskiego króla. Właśnie dlatego w 1622 roku miastu nadano przywilej na przeprowadzanie corocznych jarmarków.

W 1698 roku odbyło się tutaj spotkanie rosyjskiego cara Piotra I, który wracał z Wiednia i polskiego króla Augusta II, idącego na czele wojsk przeciw tureckiemu sułtanowi. 3 sierpnia 1698 monarchowie zawarli sojusz wojskowy przeciw Szwecji. W 1704 roku w Rawie Ruskiej spotkali się szwedzki król Karol XII z królem Rzeczypospolitej Stanisławem Leszczyńskim. Królowie uzgodnili swoje plany walki przeciw carowi Piotrowi I. W 1716 miały miejsce rozmowy między Leszczyńskim a Augustem II.

Znaczne ożywienie rozwoju miasta dało się zauważyć w związku z budową w 1887 roku linii kolejowych Sokal-Jarosław i Lwów-Bełżec. Rawa Ruska stała się węzłem kolejowym i typowym małym miasteczkiem z drobną prywatną produkcją i handlem. W mieście istniały nieduże przedsiębiorstwa – tartak z 32 robotnikami, fabryki podkładów kolejowych, świec i cegieł. W tamtym czasie w mieście nie było ani kanalizacji, ani wodociągu, ani żadnej instytucji kulturalno-oświatowej. Był kościół, cerkiew, dwa klasztory, synagoga, 16 kaplic i 14 karczem.

 

Print