W pierwszych dziesięcioleciach XX w. funkcjonował zajmujący odrębny obiekt dom modlitwy, znajdujący się przy ul. Długiej w Janowie Lubelskim (ob. Marszałka Piłsudskiego). Jego pierwotna postać uległa zniszczeniu wskutek pożaru, najprawdopodobniej w trakcie działań wojennych w czasie I wojny światowej. W 1922 r. rozpoczęto odbudowę tej samej lokalizacji.

Dzięki dokumentom ze zbiorów Archiwum Państwowego w Lublinie znamy wiele szczegółów dotyczących obiektu z 1922 roku. Powstał on na zrębie poprzednika, ale różnił się od niego nadbudową piętra i przebudową ścian; prawdopodobnie otrzymał też ustępy higieniczne na murowanym dole. Plan odbudowy zakładał, że nowy dom modlitwy będzie dwukondygnacyjny, z babińcami po bokach i salą modlitwy w części centralnej. Z babińców, które były na piętrze można było spoglądać na salę główną. Elewacja frontowa zakładała symetryczny układ drzwi i okien. Po prawej i lewej stronie znajdować się miały drzwi, a nad nimi okno. Dodatkowo środkowa część frontu była wysunięta z lica budynku. W tak powstałym ryzalicie mieściło się sześć okien, po trzy w dolnej i górnej kondygnacji. Okna górne były zamknięte delikatnym łukiem, dolne prostą linią. Ryzalit wieńczył ozdobiony wolutami szczyt z oculusem po środku. Dom modlitwy stał na tej samej parceli, co synagogi przy ul. Długiej, w odległości 13,5 m na południowy-zachód od jednej z nich (tzw. dużej?). Wymiary domu modlitwy to 15,8 m na 23,75 m; w uproszczeniu był zbudowany na planie prostokąta. Nie jesteśmy w stanie określić, czy opisany projekt został w całości zrealizowany[1.1].

Print
Footnotes
  • [1.1] Archiwum Państwowe w Lublinie, Urząd Wojewódzki Lubelski, Wydział Komunalno-Budowlany, sygn. 941.