Rozwój oświaty żydowskiej w Jeleniej Górze można podzielić na trzy etapy. Pierwszy, najwcześniejszy, o którym najmniej wiemy, to pierwsza połowa XIV w. – okres, gdy w mieście funkcjonowała średniowieczna gmina żydowska. Drugi to gmina nowożytna, szczytowy rozwój przeżywająca w XIX wieku. Wiadomo, że w 1840 r. w mieście istniała odrębna szkoła żydowska, w której nauczał Abraham Levi z Kamiennej Góry[1.1]. Dokumenty poświadczające jej istnienie obejmują okres do 1867 r., ale w składzie zarządu gminy z 1880 r. mamy jeszcze rabina-nauczyciela dr. Birama oraz kantora i urzędnika ds. kultury hebrajskiej Fleischhackera[1.1.1]. Trzeci etap dziejów żydowskiej oświaty w Jeleniej Górze to okres tużpowojenny, gdy liczba Żydów w mieście przekraczała 400, będąc ponad dwa razy wyższą niż przed wojną. W 1946 r. Miejski Komitet Żydowski utworzył Powszechną Szkołę Żydowską oraz półinternat. Było w nich dziesięcioro dzieci, przybyłych do Jeleniej Góry z terenów Związku Radzieckiego. Także Powiatowy Komitet Żydowski posiadał swój Referat Oświaty i Wychowania[1.2]

 

Print
הערות שוליים