W maju 1941 r. w budynku szkoły w Zawadzie koło Tomaszowa Mazowieckiego został utworzony niemiecki nazistowski obóz pracy przymusowej. Więzieni w nim obywatele polscy - w tym także kilkaset osób pochodzenia żydowskiego - byli wykorzystywani do katorżniczych robót na rzecz okupanta, między innymi przy regulacji rzeki Wolbórki.

Jerzy Wojniłowicz w swym opracowaniu "Ludność żydowska w Tomaszowie Mazowieckim w latach 1939-1943" (Biuletyn Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, V 1997 r.) pisał: "Więźniowie obozu spali bez przykrycia, jedni na posadzce, pokrytej cienką warstwą słomy, pozostali zaś na wysoko zbudowanych pryczach. Brakowało podstawowych urządzeń sanitarnych i mydła. Więźniowie nie mieli gdzie wysuszyć przemoczonego w czasie pracy obuwia i ubrania".

Ciężkie warunki pracy, szykany ze strony strażników i choroby - m. in. tyfus - były przyczyną licznych zgonów więźniów. Żydzi zostali wywiezieni z obozu jesienią 1941 roku. Obóz funkcjonował do października 1944 roku[1.1].

Print
הערות שוליים
  • [1.1] Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 1939-1945. Informator encyklopedyczny