Wieś w państwie krzyżackim, zał. w końcu XIII w. przez rodzinę Stango; prawa miejskie 1331; od 1397 własność biskupa pomezańskiego; 1414 i 1455–66 w rękach pol.; od 1525 w Prusach Książęcych, od 1657 w Brandenburgii, od 1701 w państwie prus. (niem. nazwa Freystadt); ośrodek rzem.; ludność gł. pol.; od 1899 połączenie kol.; 1945, w czasie działań wojennych, zniszczone w ok. 80%; od 1945 w Polsce; 1946–86 pozbawione praw miejskich. Lokalny ośrodek usługowy; drobny przemysł: spoż. (mleczarnia), paszowy, odzież.; węzeł drogowy. Zabudowa miasta o nieregularnym układzie przestrzennym, rozciąga się wokół małego Jez. Kisielickiego i wzdłuż zbiegających się dróg; przeważa współcz. budownictwo mieszkaniowe. Gotycki kościół parafialny Matki Bożej Królowej Świata (ok. poł. XIV w., neogot. wieża 1856–57, F.A. Stüler). Na południe od K. Goryński Obszar Chronionego Krajobrazu.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Print