Żydowska łaźnie rytualna na pewno istniała w Błaszkach w II połowie XIX wieku. Według „Wykazu liczby domów i innych zabudowań za rok 1864” w Błaszkach znajdowało się: 18 domów murowanych – prywatnych, w tym 5 jednopiętrowych, 106 domów drewnianych – prywatnych, w tym 1 jednopiętrowy; do budowli zaliczono: kościół, dom proboszcza i dom organisty, bożnicą, łaźnię żydowską, przytułek żydowski, rzeźnię koszerną bydła, murowaną szkołę elementarną chrześcijańską i drewnianą szkołę żydowską[1.1]. W 1924 r. ustępujący zarząd zdał relację ze stanu majątkowego błaszkowskiej gminy. Należały do niej bożnica, stary cmentarz żydowski w obrębie Starego Miasta z domem przedpogrzebowym oraz nowy – przy ul. Polnej, dom modlitwy, rzeźnia koszerna i łaźnia rytualna.[1.2]. W styczniu 1933 r. na polecenie Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi, sporządzono Wykaz Inwentarza Gminy Wyznaniowej w Błaszkach. Z zestawienia opracowanego przez przewodniczącego zarządu R. Jakubowicza wynika, że wartość łaźni rytualnej wynosiła 12000 zł, koszt jej urządzenia oszacowano na 1000 zł. Mykwa wyposażona była w kocioł o wartości 2000 zł.[1.3]

Print
הערות שוליים
  • [1.1] ŻIH, Dział Dokumentacji Zabytków, H. Marcinkowska, Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 34
  • [1.2] ŻIH, Dział Dokumentacji Zabytków, H. Marcinkowska, Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 58
  • [1.3] ŻIH, Dział Dokumentacji Zabytków, H. Marcinkowska, Miasteczko w kolorze niebieskim. Żydzi z Błaszek, Błaszki 2001, s. 59