W roku 1824 magistrat Karlina udzielił tamtejszej gminie żydowskiej zezwolenia na zakup domu wraz z zagrodą i ogrodem, mieszczącego się na działce przy Kleine Straße 124b, późniejszej Poststraße (ulica Pocztowa; dziś Marii Konopnickiej)[[refr:"nazwa"|Fritz R. Barran, Städte-Atlas Pommern, wydanie drugie poprawione, Leer 1993, s. 64.]]. Ponieważ gmina nie miała jeszcze wówczas praw korporacyjnych, nabywcą gruntu był kupiec Joseph Abel, jej ówczesny przewodniczący. Pomiędzy nim a gminą został zawarta umowa kupna. Nazwiska członków gminy przy tym obecnych jak również tych, którzy złożyli swoje podpisy pod umową, znajdują się w książce[[refr:"nazwa"|Gerhard Salinger, Zur Erinnerung und zum Gedenken. Die einstigen jüdischen Gemeinden Pommerns, tom II, New York 2006, s. 461.]]. Z akt z roku 1819 wynika, że w Karlinie wybudowana została łaźnia żydowska, tradycyjnie zwana mykwą. Była to pierwsza inwestycja wówczas jeszcze niewielkiej gminy, wykonana przez firmę J. Meyer & Consorten. Koszty budowy łaźni, które wyniosły 952 talarów, pokryło sześć rodzin żydowskich - ich nazwiska wymienione są w książce[[refr:"nazwa"|Gerhard Salinger, Zur Erinnerung und zum Gedenken. Die einstigen jüdischen Gemeinden Pommerns, tom II, New York 2006, s. 461.]]. Budynek łaźni rozbudowano najpierw w 1823 a następnie w 1824 roku. Prawdopodobnie jednak łaźni nie rozszerzono na teren tej działki, którą gmina zakupiła w 1824 roku. Mykwa położona była za ogrodem i początkowo była własnością rodziny Meyer.

Print