W dniu 24 marca 1942 r., w ramach akcji likwidacyjnej getta lubelskiego, Niemcy zgładzili grupę około stu dzieci z ochronki przy ul. Grodzkiej 11. Dzieci załadowano na samochody ciężarowe, przewieziono do dawnej kopalni piasku w dzielnicy Tatary u zbiegu obecnych ulic Maszynowej, Łęczyńskiej i Odlewniczej, a następnie rozstrzelano je nad wcześniej wykopanymi dołami. Według relacji świadków, niektóre z dzieci zakopano półżywe.

Razem z dziećmi Niemcy zamordowali trzy opiekunki – Annę Taubenfeld, Hannę Kupperberg i Rechman – które zdecydowały się nie opuszczać swych podopiecznych. W 1947 r. ciała ofiar ekshumowano i przeniesiono na cmentarz żydowski w Lublinie przy ul. Walecznych.

W lipcu 2010 r. z inicjatywy Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN”, na murze pobliskiego Gimnazjum nr 17 młodzież wykonała graffiti upamiętniające tę tragedię. 29 grudnia 2016 r. w miejscu egzekucji odsłonięto dwie płyty pamiątkowe.

Print