Abramowicz Szalom Jaakow

Szalom Jaakow Abramowicz - Dane osobowe
Data urodzenia: 20 listopada 1836
Miejsce urodzenia: Kopyl
Data śmierci: 8 grudnia 1917
Zawód: pisarz
Powiązane miejscowości: Żytomierz

Abramowicz Szalom Jaakow, pseud. Mendele Mojcher Sforim (20.11.1836 Kopyl k. Mińska – 8.12.1917 Odessa) – pisarz żydowski, tworzący w języku hebrajskim, później także w jidysz. 1869–1881 mieszkał w Żytomierzu, następnie w Odessie. Początkowo skrajny propagator oświecenia żydowskiego (haskala), następnie zajął stanowisko zachowawcze. Stworzył podstawy językowo-stylistyczne nowoczesnych literatur hebrajskiej i jidysz. Twórczość Abramowicza przedstawia panoramę życia Żydów w XIX wieku. Pierwsze powieści: po hebrajsku Limdu hetew [‘ucz się dobrze’] (1864), w jidysz Dos klejne menszełe [‘mały człowiek’] (1864), ponadto Don Kiszot żydowski (1878, 1. wyd. pol. 1885, wyd. 2 pt. Podróże Beniamina trzeciego 1990), Fiszkie der krumer [‘kulawy Fiszke’] (1869), Dos winszfingerł [‘pierścionek zaręczynowy’] (1865); alegoryczna powieść Szkapa (1873, wyd. pol. 1886), ponadto Be-jamim ha-hem [‘w owych dniach’] (1903).

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.