Gert Jerzy

Jerzy Gert - Dane osobowe
Data urodzenia: 31 marca 1908
Miejsce urodzenia: Tarnów
Data śmierci: 5 czerwca 1958
Miejsce śmierci: Kraków
Zawód: dyrygent
Powiązane miejscowości: Warszawa, Lwów, Wiedeń

Gert Jerzy, właśc. Gärtner Izaak Ignacy (31.03.1908 Tarnów – 05.06.1968 Kraków) – dyrygent orkiestr rozrywkowych i symfonicznych, kompozytor.

Kształcił się w grze na fortepianie i skrzypcach oraz w teorii początkowo w Nowym Konserwatorium w Wiedniu, następnie w tamtejszej Akademii Muzyki i Sztuki Dramatycznej, jednocześnie studiował prywatnie kompozycję pod kierunkiem Arnolda Schönberga i Albana Berga. W 1930 r. przerwał studia na dwa lata, po czym ponownie wyjechał do Wiednia i w 1932 r. studia zakończył. Od 1933 r. był kierownikiem muzycznym wytwórni płyt gramofonowych Odeon w Warszawie, dyrygując własną orkiestrą tej wytwórni. Stanowisko to zajmował do 1939 roku. W latach 1939–1941 był dyrygentem orkiestry Filharmonii we Lwowie. Aresztowany przez Niemców w 1943 r., był więźniem w Płaszowie i Mauthausen. W 1947 r. zorganizował i objął dyrekcję Krakowskiej Orkiestry i Chóru Polskiego Radia, które w krótkim czasie zyskały sobie wielką popularność w całym kraju, jako zespół nie tylko rozrywkowy, lecz także, symfoniczny o dużych ambicjach. Był ponadto w latach 1957–1962 kierownikiem artystycznym Teatru Muzycznego i Państwowej Filharmonii w Krakowie. Jako kompozytor specjalizował się w muzyce rozrywkowej.

Bibliografia

  • Adrjański Z., Kalejdoskop estradowy. Leksykon polskiej rozrywki 1944–1989. Artyści, twórcy, osobistości, Warszawa 2002.
  • Błaszczyk L.T., Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX I XX wieku, Kraków 1964.
  • Encyklopedia muzyczna PWM, t. 3, kol. red. E. Dziębowska i in., Kraków 1987.
  • Lerski T., Syrena Record. Pierwsza polska wytwórnia fonograficzna = Poland’s First Recording Company 1904–1939, Warsaw–New York 2004.
  • Lerski T.M., Encyklopedia kultury polskiej XX wieku. Muzyka – teatr – film, Warszawa 2007.
  • Radliński J., Obywatel Jazz, Kraków 1967.
  • Słownik biograficzny teatru polskiego, t. 2, oprac. B. Berger i in., Warszawa 1994.
  • Słownik muzyków polskich, t. 1, red. J. Chomiński, Kraków 1964.

Tekst na podstawie publikacji: Błaszczyk L.T., „Żydzi w kulturze muzycznej ziem polskich w XIX i XX wieku. Słownik biograficzny”, Warszawa 2014 (książka wydana dzięki wsparciu udzielonemu przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stowarzyszenie Żydowski Instytut Historyczny w Polsce).

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.