Szachna Szalom

Szalom Szachna - Dane osobowe
Data urodzenia: około 1510
Miejsce urodzenia: Lublin
Data śmierci: 1558
Zawód: rabin
Powiązane miejscowości: Kraków

Szachna Szalom (ok. 1510 Lublin – 1558 tamże) – uczony rabin i wybitny talmudysta, urodzony jako syn bogatego kupca lubelskiego Joska Szachnowicza, dzierżawcy ceł i myt na Rusi. Studia talmudyczne odbył w Krakowie pod kierunkiem Jakuba Polaka. Od 1530 r. był rabinem w Lublinie, gdzie aktywnie działał na rzecz kupców przybywających na tamtejsze jarmarki, broniąc ich przed szykanami ze strony rywalizujących z nimi kupców chrześcijańskich. Dzięki interwencji Szachny król polski Zygmunt I Stary powołał w 1540 r. sąd, który z czasem został przekształcony w Trybunał Żydów Korony. W dowód uznania jego talentów król mianował go generalnym rabinem Małopolski w 1541 roku. Szachna zyskał rozgłos przede wszystkim jako twórca jesziwy lubelskiej, która cieszyła się uznaniem w całej Europie. Jesziwa ta otrzymała w 1567 r. przywilej królewski od Zygmunta II Augusta, stawiający ją na równi z ówczesnymi akademiami. Odrodzenie idei uczelni talmudycznej na wysokim poziomie nastąpiło w XX w. dzięki Meirowi Szapirze, który nawiązując do dzieła Szachny, stworzył Jesziwę Mędrców Lublina. Szachna niechętnie godził się na publikowanie swych pism, co w efekcie spowodowało, że drukiem ukazała się jedynie antologia jego rozstrzygnięć (orzeczeń, hebr. pesakim) Rozstrzygnięcia w sprawie zaślubin (ok. 1535). Dzieło Szachny kontynuował syn Izrael. Najwybitniejszym uczniem, a później również jego zięciem był Mojżesz Isserles.

Tekst pochodzi z portalu Diapozytyw, należącego wcześniej do Instytutu Adama Mickiewicza.

Drukuj
In order to properly print this page, please use dedicated print button.