Wars Henryk, właśc. Henryk Warszawski (29.12.1902 Warszawa – 01.09.1977 Los Angeles) – kompozytor, pianista i dyrygent. 

Henryk Wars urodził się w Warszawie. Jako 8-latek przeniósł się z rodzicami do Francji. Tam rozpoczął naukę w szkole Art Nouveau. W 1914 r. wrócił do Warszawy i uczęszczał do gimnazjum. Początkowo podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, ale szybko przeniósł się do Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Studiował tam u wybitnych profesorów takich jak Roman Statkowski, Henryk Melcer i Emil Młynarski. Już jako student zarabiał grając i dyrygując w kabaretach. Pracował też w wytwórni płyt gramofonowych „Syrena-Record”. 

W 1926 r. pierwszy raz została publicznie wykonana jego piosenka New York Times. Zaśpiewał ją Tadeusz Olsza, jednak utwór nie odniósł sukcesu. Przebojem stał się za to w 1929 r. utwór Zatańczmy tango. Kariera w teatrach rewiowych oraz w filmie stanęła przed Warsem otworem. Otrzymał stanowisko dyrektora muzycznego wytwórni „Syrena Record”. Tworzył muzykę filmową do 53 polskich filmów lat 30. XX w., m.in. Jego ekscelencja subiekt, Jaśnie pan szoferSzpieg w mascePiętro wyżejManewry miłosneZapomniana melodia. Piosenki Warsa śpiewane były przez najlepszych piosenkarzy i piosenkarki tamtych czasów: Tadeusza Olszę, Hankę Ordonównę, Tolę Mankiewiczównę, Eugeniusza Bodo, Mieczysława Fogga i in. Przy ich tworzeniu współpracował z najwybitniejszymi tekściarzami tego czasu, m.in. z Konradem Tomem, Emanuelem Szlechterem, Andrzejem Włastem czy Marianem Hemarem. Wiele z tych utworów stało się prawdziwymi przebojami, które śpiewane są do dziś np.: Zapomnisz o mnie, On nie powróci jużMiłość ci wszystko wybaczyUmówiłem się z nią na dziewiątąSex appealCzy tutaj mieszka panna AgnieszkaPierwszy znakPowróćmy jak za dawnych latAch jak przyjemnieZimny drań i wiele innych.

Tuż przed wybuchem II wojny Wars otrzymał powołanie do wojska i wziął udział w kampanii wrześniowej. Dostał się do obozu jenieckiego, z którego zdołał uciec. W 1940 r. przebywał we Lwowie organizując tam zespół „Tea Jazz” liczący ponad dwudziestu muzyków i solistów. Ze swoim zespołem koncertował w różnych miastach ZSRS – m.in. w Odessie, Woroneżu czy Kijowie. Kiedy powołano armię gen. Andersa wielu artystów, w tym także Wars, wstąpili do armii i odtąd występowali w jednostkach wojskowych stacjonujących na terenie ZSRS, a następnie wędrując wraz z frontem udali się przez Iran, Palestynę i Egipt do Włoch.

W 1947 r., po demobilizacji, Wars wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkał w Los Angeles mając nadzieję na kontynuowanie kariery kompozytora muzyki filmowej. Jednak przez siedem kolejnych lat nie mógł znaleźć zatrudnienia. Dopiero w 1954 r. udało mu się nawiązać współpracę ze studiami filmowymi. Jako Henry Vars stworzył muzykę do kilkunastu filmów jak np. Seven Men from NowBattle at Bloddy BeachThe Big Heat (Bannion) z Glennem Fordem oraz do seriali telewizyjnych Daktari oraz Flipper. Pisał nowe piosenki, które wykonywały amerykańskie gwiazdy takie jak: Bing Crosby, Doris Day, Brenda Lee, Dinah Shore, i które stały się bestsellerami. Komponował także muzykę poważną.

Henryk Wars zmarł w Los Angeles w 1977 r. i został pochowany na cmentarzu Hillside Memorial Park.  

Drukuj