Goldwyn Samuel (17.08.1879 Warszawa – 31.01.1974 Los Angeles) – producent filmowy, współzałożyciel wytwórni filmowej Goldwyn Pictures Corporation, przekształconej z czasem w wytwórnię Metro-Goldwyn-Mayer.

Samuel Goldwyn urodził się na warszawskich Nalewkach jako Szmul Gelbfisz. Wychował się w ortodoksyjnej, ubogiej rodzinie handlarza używanymi meblami; miał pięcioro rodzeństwa. Po śmierci ojca, jako kilkunastoletni chłopak, postanowił wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Dotarł do Niemiec, skąd popłynął statkiem do Birmingham w Anglii, a następnie przez Kanadę w 1898 r. dotarł do Ameryki. W 1902 r. spełnił swoje marzenie – otrzymał obywatelstwo amerykańskie.

W Stanach Zjednoczonych początkowo pracował jako robotnik w fabryce. Dorobił się, sprzedając luksusowe rękawiczki i handlując tanią biżuterią. W 1913 r., po obejrzeniu westernu Napad na ekspres postanowił założyć wytwórnię filmową. Uznał, że kinematografia ma przyszłość i może przynieść duże pieniądze. Do współpracy nakłonił szwagra, Jesse Lasky'ego. Ich pierwszy film, Mąż Indianki, zapoczątkował złotą erę westernów. Goldwyn współtworzył potem kolejne spółki filmowe: Jesse L. Lasky Feature Play Company, Goldwyn Pictures Corporation i Samuel Goldwyn Studio.

W 1923 r. Samuel Goldwyn ostatecznie opuścił firmę Goldwyn Pictures Corporation i sprzedał swoje udziały. W 1924 r. firma została przejęta przez Marcusa Loewa i jego Metro Pictures Corporation. Wkrótce, po kolejnej fuzji, przekształciła się w Metro-Goldwyn-Mayer. Choć Samuel Goldwyn nie był już związany z tą wytwórnią, jego nazwisko do dziś widoczne jest w czołówce filmów wyprodukowanych przez MGM. Po opuszczeniu spółki Goldwyn na nowo zajął się produkcją niezależną w ramach firmy Samuel Goldwyn Studio.

Ceniono go jako producenta, który przykłada wagę do scenariusza. Goldwyn cenił niezależność i samodzielność, co przejawiało się również w jego sposobie pracy – osobiście kierował i nadzorował swoje produkcje. Współpracowały z nim gwiazdy jak Gary Cooper, Eddie Cantor, Anna Stern czy Merle Oberon, oraz scenarzyści i reżyserzy jak Rupert Hughes, Harry Beaumont. W 1946 r. Goldwyn wyprodukował film Najlepsze lata naszego życia, melodramat o losach trzech żołnierzy powracających z frontu drugiej wojny światowej. Produkcja otrzymała 7 statuetek Oscara, w tym w kategorii Najlepszy film. Słynął z dowcipnych powiedzonek i  złośliwości, które często wynikały z przekręcania słów i robienia błędów w języku angielskim, którego nigdy dobrze się nie nauczył. Pod koniec życia stwierdził: „Moje filmy zawsze były moje. Sam je finansowałem i sam siebie z nich rozliczałem. Moje pomyłki i moje sukcesy należały do mnie”.

Drukuj