Zakład dla dzieci czterozmysłowych wyznania mojżeszowego w Bojanowie powstał z inicjatywy posłanki na sejm Róży Pomeranz-Melcer. Rozmowy na temat odstąpienia części pomieszczeń fundacji M. Rohra podjęto w 1925 roku. Przytułek powstał w 1926 roku jako zakład wychowawczy i należał do Stowarzyszenia dla Opieki nad Głuchoniemą i Niewidomą Dziatwą Żydowską w Polsce. Jego celem było przysposobienie dzieci i młodzieży do wykonywania niektórych rodzajów rzemiosła np. koszykarstwa, a także zapewnienie podopiecznym normalnego wykształcenia na poziomie szkoły powszechnej.

Środki na utrzymanie zakładu pochodziły z dobrowolnych datków i darowizn oraz zapomóg rządowych, samorządowych i społecznych. Fundusze na uruchomienie zakładu pochodziły od Stowarzyszenia Kobiet Żydowskich w Stanach Zjednoczonych oraz gmin żydowskich w Paryżu i Londynie. Zakład posiadał kuratorium złożone z sześciu wirylistów – prezesów żydowskich gmin w Poznaniu, Warszawie, Łodzi, Wilnie, Lwowie i Krakowie.

Liczba osób przebywających w zakładzie wahała się od 30 do 40. Wychowankowie byli w wieku 6–22 lat. Opiekę nad nimi sprawowała wykfalifikowana kadra nauczycielska. Program placówki obejmował  przygotowanie do nauki czytania, pisania i rachunków oraz zajęcia praktyczne. Zakład czynny był do 1935 roku[1.1].

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] D. Czwojdrak, Z dziejów ludności żydowskiej w południowo-zachodniej Wielkopolsce, Grabonóg 2004, ss. 151–153.