Stary cmentarz żydowski w Biłgoraju znajdował się na rogu ul. 3-go Maja (dawna Morowa) oraz ul. Piłsudskiego (dawna Polna)[1.1]. Został założony w 1725 r. Ostatni znany pochówek miał miejsce pod koniec XIX w.

Na początku XX w. kirkut otoczony był płotem z desek. W późniejszym okresie Żydzi ogrodzili cmentarz murem[1.2]. Wejście do cmentarza znajdowało się od ul. Polnej (obecna ul. Piłsudskiego). Kirkut porośnięty był przez potężne dęby.

Podczas II wojny światowej, wiosną 1941 r. niemieckie oddziały organizacji Todta zdewastowały cmentarz. Mur kirkutu został rozebrany, a wycięte dęby wywieziono do III Rzeszy. Macewy zostały użyte do budowy dróg i chodników[1.3]. Na cmentarzu Niemcy wybudowali baraki - magazyny, w których podłogi zostały wyłożone macewami. W barakach hitlerowcy przetrzymywali Żydów przed wysłaniem ich do obozu śmierci[1.4]. Kirkut miał powierzchnię ok. 0,4 ha.

Po wojnie, na terenie cmentarza wybudowano szkołę. Obecnie teren cmentarza zajęty jest przez kompleks budynków Liceum Ogólnokształcące im. ONZ[1.5].

Drukuj

Przypisy

  • [1.1] Trzciński A., Śladami zabytków kultury żydowskiej na Lubelszczyźnie, Lublin 1990, s. 19.
  • [1.2] Brzozowska Z., Trzciński A., Cmentarze żydowskie w Biłgoraju, [w:] Biłgoraj, czyli raj. Rodzina Singerów i świat, którego już nie ma, Lublin 2005, ss. 110-111.
  • [1.3] P. Burchard, Pamiątki i zabytki kultury żydowskiej w Polsce, Warszawa 1990, s. 174.
  • [1.4] Z. Brzozowska, A. Trzciński, Cmentarze żydowskie w Biłgoraju, [w:] Biłgoraj, czyli raj. Rodzina Singerów i świat, którego już nie ma, Lublin 2005, s. 110.
  • [1.5] Z. Lentowicz, Okruchy Atlantydy, „Rzeczpospolita” z dn. 24.07.1996, nr 171 (4425), s. 3.