Cmentarz żydowski w Baranowie Sandomierskim znajduje się w graniach administracyjnych miejscowości Skopanie, pomiędzy ul. Tarnobrzeską i Jana Pawła II (działka nr 423). Nekropolia zajmująca teren o granicach zbliżonych do działki nr 423 została uwidoczniona już na mapie katastralnej wsi Skopanie z 1850 roku (kataster gruntowy Dorf Skopanie in Galizien, Tarnower Kreis, skala 1:2880, w zbiorach Archiwum Państwowego w Przemyślu, zesp. 126, sygn. 1526M). Zbliżony zarys cmentarza widoczny jest także na mapie WIG pas 46 słup 33 H Baranów Sandomierski z 1938 r. (skala 1:25 000). W terenie granice nekropolii wyznacza masyw leśny zlokalizowany na obszarze dawnego cmentarza, a od strony północno-wschodniej ogrodzenie sąsiedniej działki nr 422/1.

Pierwsza wzmianka o cmentarzu pochodzi z 1718 roku. Jego powierzchnia wynosiła ok. 2,7 ha. Został zniszczony przez Niemców w okresie okupacji podczas II wojny światowej. Stał się również miejscem zbrodni ludobójstwa – Niemcy rozstrzelali tu ok. 60 Żydów, których pochowano w grobie zbiorowym.

Żadna macewa nie przetrwała do dziś in situ. W 1945 r. na grobie zbiorowym wystawiono niewielki pomnik, który istnieje do dziś; nieczytelny dziś napis podawał datę zbrodni 12 lipca 1944 roku. Na początku XXI w. na cmentarzu złożono jedną macewę, granitową, prawdopodobnie odnalezioną poza terenem cmentarza. Ogrodzenie jest współczesne, wykonane z dyli drewnianych. Cały teren jest obecnie porośnięty gęstymi zaroślami; nie można wykluczyć, że istnieją jeszcze inne macewy czy zwłaszcza ich fragmenty.

Drukuj