Społeczność żydowska w Białym Borze pojawiła się w latach 70. XVIII wieku. Na przełomie XVIII i XIX w., jej rozwój ograniczały pruskie przepisy, ale w kolejnych dziesięcioleciach XIX w. weszła w szczytowy etap swojego rozwoju, choć nigdy nie była zbyt wielka. W 1831 r. mieszkało tu 154 Żydów (13% ludności), w 1840 – 125. Ok. 1842 r. powstała synagoga – obiekt o konstrukcji szachulcowej. Niebawem jednak społeczność zaczęła nieco topnieć, oscylując w granicach ok. 20 rodzin – 100 osób (w 1903 r. było tu 107 Żydów). Już w 1900 r. doszło do antysemickich wystąpień, na tle osławionego oskarżenia o mord rytualny w Chojnicach; zdemolowano synagogę, wybijając szyby. W okresie pierwszej wojny światowej liczebność gminy spadła zaledwie do ok. 50 osób; w 1924 r. było ich 48. Społeczność żydowska w Białym Borze zanikła w latach 30. XX w., w dobie nazizmu. W maju 1939 r. w mieście mieszkało już tylko 6 Żydów. Nie istniała już wówczas synagoga, zniszczona jeszcze w 1938 r., może podczas tzw. nocy kryształowej.

Bibliografia

  • Salinger G., Zur Erinnerung und zum Gedenken. Die einstigen jüdischen Gemeinden Westpreußens, New York 2009, t. 3, s. 600.
Drukuj