Aż do roku 1842 zmarli członkowie gminy żydowskiej chowani byli poza miastem. Wtedy dopiero, kupiec Marcus Lande za 45 talarów sprzedał Abrahamowi Aronowi, również kupcowi i ówczesnemu przewodniczącemu gminy, swój ogród. Mieścił się on przy skrzyżowaniu ówczesnej Bürgerwallstraße z Bärwalder Straße (dziś ulice Reja i Mickiewicza). W pobliżu znajdowała się fabryka skór Malbrandt oraz siedziba Bractwa Strzeleckiego (niem. Schützenverein). Obszar ten miał odtąd pełnić rolę cmentarza żydowskiego. Grunt ten Aron kupił dla gminy na własne nazwisko, ponieważ wtedy jeszcze nie posiadała ona praw korporacyjnych. Wykonanie ogrodzenia wokół cmentarza kosztowało prawie 30 talarów. W roku 1847 powołano komisję, która miała zająć się sprowadzeniem dla gminy karawanu. Pierwotnie powierzchnia cmentarza wynosiła ok. 0,13 ha. 

Dziś teren cmentarza, który został całkowicie zniszczony, przypomina położony na niewielkim wzniesieniu park o wymiarach ok. 25 x 100 m. W 1990 r. można było tam jeszcze natknąć się na pozostałości dwóch nagrobków, na jednym z nich widniało nazwisko Siegfried Liebenthal, a na drugim nazwisko kobiece. W 1998 r. nie było tam już nawet tych resztek, a jedynie część otaczającego teren muru. Przez pozostałości starego ogrodzenia dobrze czytelne są dwie spośród czterech granic cmentarza.

Drukuj