Propagowanie oświaty należało do kompetencji zarządu gminy i stanowiło element wymogów wyznaniowych. Dlatego starano się zwalczać wszelkie braki, a przede wszystkim analfabetyzm. Czyniło to Towarzystwo Kursów Wieczornych dla Robotników, działające w Bodzentynie w latach 1928–1933, pod przewodnictwem Pinkwasa Szafira, Icka Rozencwajga i Chama Idy Kosa[1.1]. W 1928 r. utworzyło ono bibliotekę, bez czytelni, dostępną dla wszystkich, płatną, czynną dwie godziny w tygodniu, z księgozbiorem w języku żydowskim [1.2].

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] APK (Archiwum Państwowe w Kielcach), SPK I (Starostwo Powiatowe Kieleckie I), sygn. 483, k. 1; M. Meducka, Instytucje oświatowo-kulturalne Żydów z małych miasteczek kielecczyzny w latach 1918-1939, [w:] Miasteczka polskie. Z dziejów formowania społeczności, red. R. Kołodziejczyk, Kielce 1990, s. 34-38.
  • [1.2] J. Grzywna, Oświata i kultura w powiecie kieleckim w latach 1918-1939, Kielce 1977, s. 70.