Akademicka Korporacja Syjonistyczno-Rewizjonistyczną „Arnonia” została zarejestrowana w 1934 roku. Jej założycielami, zgodnie z tradycją korporacyjną, było czterech korporantów starszej stażem „Jordanii” – studenów Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie, w tym trzech białostocczan. Byli to Salomon Sokolski (Wydział Medycyny, późniejszy porucznik WP), Ilusza Sokolski (student agronomii) oraz dwaj jego koledzy – Icchak Makow i „Pepa” Finkielsztajn z Zaleszczyk. Po zatwierdzeniu statutu przez miejscowe władze, formalnie założono korporację tzn. sporządzono akt założycielski z udziałem burszów z „Jordanii”. Pełna nazwa korporacji brzmiała: „Akademicka Korporacja Syjonistyczno-Rewizjonistyczna Arnonia!”. Uwagę należy zwrócić na wykrzyknik użyty w nazwie, który określał charakter korporacji jako „pojedynkującej”; oznaczało to, że w razie wyzwania jej członków na pojedynek, musieli oni przyjąć wyzwanie.

Zadaniem korporacji było prowadzenie wykładów na temat historii Żydów, uwzględniających dzieje syjonizmu, rewizjonizmu oraz historię korporacji. Odbywały się także lekcje samoobrony i szermierki. Członkowie „Arnonii” uczestniczyli w zbiórkach funduszy na rzecz odbudowy państwa żydowskiego w Palestynie. Siedziba korporacji znajdowała się przy ul. Sienkiewicza w Białymstoku.

„Arnonia” miała swoją tarczę, która podzielona była na cztery części. W pierwszej części znajdowała się menora, w drugiej mapa Palestyny z zaznaczonym Jordanem, w trzeciej barwy korporacyjne: żółty, złoty i czerwony, a w czwartej data założenia. Tarczę zaprojektował studiujący medycynę w Warszawie białostocczanin Wajner. Na sztandarze, na tle barw korporacyjnych, wyhaftowano w języku polskim i hebrajskim nazwę „Arnonia”.

Kierownictwo składało się z seniora, coseniora oraz fux majora. Podstawową grupę korporacji stanowili burszowie (rzeczywiści członkowie) oraz fuksowie (początkujący). W 1939 r. ogólna liczba członków „Arnonii” wynosiła 85 osób, z tego korporantów studenckich – 25 (liczba ta była zbliżona do średniej korporantów chrześcijańskich w 1939 r. w Polsce, która wynosiła 26 na korporację; w około 150 korporacjach zrzeszonych było 4 tys.), 30 członków „Kifrej” („synowska” korporacja „Arnonii”, do której należeli wyłącznie uczniowie starszych klas gimnazjalnych Białegostoku) oraz juniorów. Pierwszy seniorat tworzyli: Ilusza Sokolski (senior), Icchak Makow (cosenior), Szwarc (fux major); drugi – Szwarc, „Ulek” Kupfberg (maturzysta gimnazjum S. Gutmana), Michał Śmigalski; trzeci – Aleksander Wasilkowski, „Milka” (Szmuel) Grynberg i „Grysza” (Gerszon) Garber.

Wszyscy korporanci nosili charakterystyczne nakrycia głowy tzw. dekle. Były to niewielkie kolorowe czapki z małym daszkiem. Dekle „Arnonii” były niebieskie, z haftowaną Gwiazdą Dawida w górnej części. Na obwodzie znajdowały się trzy wstążki odpowiadające barwom korporacyjnym. Dekiel należało chronić, aby nie wpadł on w ręce nieprzyjaznych „Arnonii” ugrupowań politycznych (komunistów, lewicowych socjalistów bądź członków korporacji chrześcijańskich). Kolejnym charakterystycznym atrybutem był specjalny pierścień z miniaturową tarczą o barwach „Arnonii”, którą ustępujący senior przekazywał swemu następcy. Korporacja posiadała także własną pieczęć. Hymnem „Arnonii” była pieśń studencka Gaudeamus igitur oraz Ha-Tikwa (obecny hymn Izraela).

Jako młoda korporacja „Arnonia” nie posiadała filistrów tj. zasłużonych członków, którzy ukończyli studia i pozostali w korporacji. Posiadała natomiast honorowych burszów: Maurycego Adlera, inż. Sabataja Arnowskiego, Leona Blindesa, Abrama Sokoła i adwokata Warszawskiego. „Arnonia” była korporacją elitarną o poglądach prawicowych. Jej członkowie rekrutowali się spośród synów mieszczańskich rodzin – właścicieli fabryk i większych nieruchomości, bogatych kupców, lekarzy i adwokatów. Kres działalności korporacji położył wybuch II wojny światowej.

Bibliografia
  • Leszczyński A., Akademicka Korporacja Syjonistyczno-Rewizjonistyczna „Arnonia” w Białymstoku (19341939), „Biuletyn ŻIH” 1994, nr 1–3 (169–171), ss. 85–90.
Drukuj