Synagoga pod nazwą Nomer Tamid Bet Midrasz (hebr. „Wieczny Płomień Świec”) mogła powstać w 1711, 1715 lub w 1718 r – dokładna data jest nieznana. Wiadomo, że pod jej budowę ok. 1700 r. wydzierżawiono Żydom teren – tzw. „pastewnik”, w okolicach obecnej ul. Suraskiej. Była to drewniana budowla, zaliczana do zabudowy ul. Bożniczej (obecnie ul. Suraskiej), stojąca naprzeciwko tzw. Wielkiej Synagogi. Jej wizerunek znajduje się na widokówce z okresu pierwszej wojny światowej. Wiemy stąd, że był to obiekt na planie prostokąta, wysoki, prawdopodobnie dwukondygnacyjny, nakryty łamanym dachem polskim. Synagoga istniała do czasów Zagłady[1.1].

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Dobroński A., Białystok: historia miasta, Białystok 2001, s. 135. Wiśniewski T., Ważniejsze białostockie synagogi, Białostocczyzna 1986, nr 4, s. 8. Wiśniewski T, Bóżnice Białostocczyzny. Żydzi w Europie Wschodniej do roku 1939, Białystok 1992, s. 135.