Cmentarz żydowski tzw. „choleryczny” wytyczono w 1830 r. z przeznaczeniem dla ofiar epidemii cholery. Znalazł się na ówczesnych obrzeżach miasta, przy obecnej ul. Bema. Zmarli, łącznie ok. 1000 osób, byli chowani w zbiorowych mogiłach. Cmentarz funkcjonował także w późniejszych latach, już po ustaniu epidemii. Został ostatecznie zamknięty w 1892 roku. Częściowo zdewastowany, przetrwał II wojnę światową. Jeszcze w latach 60. XX w. na jego terenie znajdowały się nagrobki oraz murowane ogrodzenie.

Cmentarz zniszczono w latach powojennych, na jego miejscu urządzono targowisko.

Na początku XXI w. na części dawnego cmentarza cholerycznego nadal znajdował się targ. W drugiej części wystawiono w 2007 r. budynek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wytyczono parking. Podczas budowy budynku ZUS koparki wykopywały ludzkie kości.

W 2008 r. teren uporządkowano. Powstał trawnik z alejkami, a w jego centralnym punkcie ułożono z bukszpanu gwiazdę Dawida. Obok została ustawiona tablica z archiwalnymi zdjęciami cmentarza. Pochowano w tym miejscu szczątki osób wykopane podczas prac budowlanych.

Drukuj