Księgi pamięci to monografie społeczności żydowskiej od czasu jej osiedlenia w danym mieście aż do Zagłady. Księgi tego rodzaju są publikowane przez ziomkostwa głównie w Stanach Zjednoczonych, Izraelu i Argentynie.

Opublikowana w 1960 roku w Izraelu Sefer Dembic pierwszego tłumaczenia na język polski doczekała się w 2014 roku. Z języka angielskiego tekst przełożył Ireneusz Socha. Po sukcesie pierwszej wersji, we wrześniu 2021 roku ukazało się drugie, poprawione i uzupełnione wydanie polskiego tłumaczenia.

W nowym wydaniu pierwotne tłumaczenie zostało skonfrontowane z oryginalnym tekstem przez specjalistki w zakresie języków żydowskich – prof. Monikę Adamczyk-Garbowską z Zakładu Lingwistyki Stosowanej UMCS w Lublinie oraz dr Małgorzata Lipska z Uniwersytetu Warszawskiego.

Nową książkę rozpoczyna wstęp nt. ksiąg pamięci, Daniela Leibela, Michaela Gelbera oraz Sefer Dembic autorstwa dr hab. Adam Kopciowski z UMCS. Ponadto uzupełniony został także brak tłumaczenia tekstu pt. „Żydzi w radzie miejskiej”. Dodany został także indeks osobowy oraz kolekcja ilustracji.

O celu kolejnego wydania tłumaczenia Ireneusz Socha mówi:

Pierwsze wydanie (2014) dawno zostało wyprzedane, a dębiczanie, szczególnie młodzież, stale potrzebują dostępu do opowieści o swoim mieście pisanej z innej (żydowskiej) perspektywy. Tym bardziej, że zalewa nas potop fałszywych informacji oraz agresywnych treści antysemickich. Chciałbym, aby w dzisiejszej Dębicy uznano, że historia dębickich Żydów jest integralną częścią historii miasta, i żeby nikt nie zapominał, że byli po prostu dębiczanami, którym należy się szacunek i pamięć. Nie może być nadal tak, że żydowscy dębiczanie nie mają nawet skromnego obelisku, ronda czy ulicy w mieście, w którym mieszkali i pracowali trzysta lat, a w dębickich szkołach nie uczy się młodzieży o dębickich Żydach. 

Książka została wydana głównie dzięki pomocy osób prywatnych, przy istotnym wkładzie Ziomkostwa Dębicy w Izraelu.

 

Drukuj