Cmentarz znajduje się na niewielkim wniesieniu w pobliżu strzelnicy Bractwa Kurkowego. Nekropolię tę założono w 1786 roku. Jej pierwotna powierzchnia wynosiła 1 hektar, natomiast obecnie ma ona tylko 0,31 hektara, gdyż po drugiej wojnie światowej na jej terenie powstały zabudowania „Sopotplastu”. Do dziś z dawnej nekropolii pozostała jedynie aleja prowadząca do miejsca grzebalnego i kilka starych drzew. Ostatni pochówek odbył się w 1934 roku. Urzędowo cmentarz zamknięto w 1961 roku.[1.1]

O losach cmentarza w czasach PRL dowiadujemy się z listu czytelnika, zamieszczonego w kościerskiej prasie lokalnej:  "[...] decyzja o likwidacji żydowskiego cmentarza zapadła w 1971 roku. Faktem jest, iż w roku tym na cmentarzu nie było juz macew zdradzających miejsca pochówku i niewiele osób wiedziało o jego istnieniu. W latach 1972-1976 cmentarz był sukcesywnie niwelowany. Grunty wywożono zwłaszcza na podmokły teren pomiędzy ul. 3-go Maja a wiaduktem kolejowym. Fakt ten należy bezpośrednio powiązać z budową obecnej ul. Wojska Polskiego. Kiedy podczas prac niwelacyjnych natrafiono na ludzkie kości, natychmiast uświadomiono sobie, że musiał znajdować się tutaj kiedyś cmentarz i zrezygnowano z dalszych robót. Doczesne szczątki mieszkańców Kościerzyny zebrano do skrzyni i zakopano na terenie cmentarza żydowskiego. Cały czas więc otwartą pozostaje kwestia upamiętnienia tego miejsca."materiał zamieszczony [w:] Śladami żydowskimi po Kaszubach. Przewodnik Jüdische Spuren in der Kaschubei. Ein Reisehandbuch red. Miłosława Borzyszkowska-Szewczyk, Christian Pletzing

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] H. Domańska, Kamienne drzewo płaczu, Gdańsk 1991, s. 68, ŻIH, Zbiory Jana Jagielskiego