Od 1 czerwca 1943 r. do sierpnia 1944 r. w Kielcach na terenie huty „Ludwików” przy ul. Zagnańskiej funkcjonował obóz pracy przymusowej. Przebywało i pracowało w nim kilkaset osób pochodzenia żydowskiego – obywateli Polski, Czechosłowacji, Austrii i Niemiec[1.1].

Podczas prac Niemcy dokonywali doraźnych egzekucji. Jedno z takich zdarzeń – egzekucję czterech żydowskich robotników – opisał Edward Kluzek w zeznaniach złożonych przed Okręgową Komisją do spraw Badania Zbrodni Hitlerowskich: „Hitlerowcy przywieźli ich, związali im ręce, wyprowadzili tylną bramą z fabryki i zastrzelili obok starej cegielni. Tam też zamordowanych pochowano. (...) Do Żydów strzelało trzech gestapowców z Kielc. Jeden ze skazanych prosił przed egzekucją, by go nie zabijano, lecz gestapowiec strzelił mu prosto w głowę”[1.2]. W sierpniu 1944 r. obóz został zlikwidowany, a więźniowie deportowani do niemieckiego nazistowskiego obozu Auschwitz[1.3].

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich 19391945. Informator encyklopedyczny, red. Cz. Pilichowski, Warszawa 1979.
  • [1.2] Za: Fąfara E., Gehenna ludności żydowskiej, Warszawa 1983.
  • [1.3] Bender S., Kielce [w:] Encyclopedia of Camps and Ghettos 19391945, vol. II, Ghettos in German-Occupied Eastern Territories, część A, red. G. P. Megargee, M. Dean, Bloomington 2012, s. 239.