W 1940 r. na terenie tzw. Benzynówki przy ul. Lubelskiej w Kraśniku powstał kolejny obóz pracy przymusowej dla Żydów. W barakach mieszkało kilkuset Żydów głównie z Kraśnika i okolic. Więźniowie pracowali przy wykopach ziemnych i montażu zbiorników na benzynę. Tych, którzy nie wytrzymywali trudu pracy, Niemcy rozstrzeliwali w pobliskim lesie i zakopywali w zbiorowych mogiłach. W maju 1941 r. na terenie obozu Niemcy rozstrzelali kilkoro dzieci żydowskich w wieku od 6 do 12 lat, które przyszły zobaczyć się z rodzicami i krewnymi.

W sumie przez obóz przeszło ok. 3 tys. Żydów. Jesienią 1942 r. wymordowanych Żydów zastąpili jeńcy radzieccy. Pod koniec 1943 r. obóz zlikwidowano[1.1].

Drukuj
Przypisy
  • [1.1] Szymanek W., Z dziejów Kraśnika i okolic w okresie okupacji niemieckiej w latach 19391944, Kraśnik 1989, ss. 46–47.