Prasa żydowska w Lublinie zaczęła się ukazywać pod koniec I wojny światowej. Przede wszystkim były to gazety wydawane w języku jidysz. Wyjątkiem był ukazujący się po polsku w latach 1916–1918 tygodnik „Myśl żydowska”. Pismo to nie zostało reaktywowane po odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Trzeba też pamiętać, że w okresie dwudziestolecia międzywojennego w Lublinie były dostępne czasopisma wydawane w Warszawie.

Najbardziej znanymi i najdłużej ukazującymi się gazetami w jidysz były „Lubliner Tugblat” oraz „Lubliner Sztyme”. Dziennik „Lubliner Tugblat” wydawało ugrupowanie lubelskich folkistów w latach 1918–1939. „Lubliner Sztyme” był z kolei organem Bundu i wychodził w latach 1928–1939.

W okresie międzywojennym pojawiały się też inne pisma – niektóre wychodziły przez rok, inne ukazały się zaledwie kilka razy czy jedynie raz („Lubliner Unzer Ekspres” 1931–1932, „Lubliner Najes” 1920, „Lubliner Frimorgn” 1932, „Lubliner Arbeter Weker” 1927, „Di Cukunft” 1939). 

Źródła: 

  • Kopciowski A., Wos hert zich in der prowinc? Prasa żydowska Lubelszczyzny i jej największy dziennik „Lubliner Tugblat”, Lublin 2015.

 

Drukuj