Zakłady włókiennicze (al. F. Dzier­żyńskiego (dawniej ul. J. Piłsudskie­go) 41) – na posesji tej od dawna czynne były zakłady włókiennicze, które nale­żały do coraz to innych wspólników. W okresie międzywojennym należały one do firmy „M. Fogel i Ska”. Właści­cielami tej firmy byli przeważnie człon­kowie rodziny Foglów. W ostatnich la­tach okresu międzywojennego dyrekto­rem tej firmy był Harry Fogel. Zakłady mieściły się po prawej stronie dziedziń­ca fabrycznego w następujących przylegających do siebie budynkach: przę­dzalnia – murowany budynek szedowy; warsztaty mechaniczne – murowane, dwupiętrowe, dach dwuspadowy kryty papą; szarpalnia – murowana, parte­rowa, dach dwuspadowy kryty papą; motorownia – murowana, piętrowa, dach dwuspadowy kryty papą. Po lewej stronie dziedzińca fabrycznego znajdo­wały się przylegające do siebie następu­jące budynki: tkalnia – murowana, piętrowa, dach jednospadowy kryty pa­pą; krochmalarnia i kotłownia – budynek murowany, parterowy, dach dwuspado­wy kryty papą, komin z cegły wysoko­ści 45 m. Budynki te częściowo zbudowane były przed I wojną światową, częściowo w okresie międzywojennym. Urządzenia produkcyjne poruszane były maszyną parową, 120 KM. Zatrudnio­nych było na 3 zmianach ok. 500 ro­botników. Surowiec stanowiła głównie odpadkowa przędza bawełniana i weł­niana.

W latach trzydziestych firma „M. Fogel i Ska” dzierżawiła wymienione poprzednio zakłady włókiennicze Schlössera. W tym też okresie obydwa przed­siębiorstwa były ze sobą dość ściśle połączone (R.p.p.ih. 1934, nr 6612; R.p.p.ih. 1938, nr 8899, 9882; K. adr. 1939, s. 21 i in.). W 1945 r. omawiane tu zakłady włókiennicze zostały upaństwo­wione. Obecnie mieszczą się tu „Ozorkowskie Zakłady Przemysłu Wełnianego Fresco”. Znaczna część budynków uległa przebudowie i modernizacji.

Treść hasła została przygotowana na podstawie tekstu Katalogu zabytków budownictwa przemysłowego w Polsce wydawanego od 1958 r., za zgodą Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Drukuj