Synagoga przy ul. Węgielnej została zbudowana w latach 1842–1844. Ufundował ją kupiec Jakub Glanzer, zwolennik chasydyzmu.

Budowla powstała na planie prostokąta, w prostym, klasycystycznym stylu. Salę modlitewną o wymiarach około 15 x 12 metrów okalały dwa rzędy kobiecych galerii, do których prowadziły zewnętrzne, drewniane schody. W wyniku licznych remontów przeprowadzanych na przestrzeni lat 1882–1912, pojawiły się zarówno elementy architektury secesyjnej, jak również nawiązujące do tradycji (attyka). Salę modlitewną rozświetlały wielkie, półokrągłe okna, nad którymi symetrycznie umieszczono okna okrągłe, zdobione witrażami. W listopadzie 1918 r. podczas pogromu, synagogę prawie całkowicie zniszczono. Choć w roku następnym została odbudowana, jej nowa forma odbiegała już znacznie od lat świetności, cechując się jeszcze większą prostotą. Jej nowy, oszczędny wygląd przełamywały zdobione kapitele korynckich półkolumn na fasadzie.

Synagoga przetrwała II wojnę światową, ponieważ w jej wnętrzu Niemcy urządzili magazyn broni. Po wojnie, do 1962 r., w synagodze odbywały się nabożeństwa, a w piwnicy urządzono mykwę. Po śmierci ostatniego chasydzkiego rabina Lwowa Jankiela Gurariego komunistyczne władze zamknęły synagogę, a budynek przekazały w użytkowanie Instytutowi Poligraficznemu. Salę modlitewną zamieniono na salę sportową, rozebrano galerię dla kobiet znajdującą się na zachodniej ścianie, polichromię zamalowano farbą olejną oraz zamurowano niszę, w której znajdował się aron ha-kodesz.

W 1991 r. synagogę oddano Towarzystwu Kultury Żydowskiej im. Szołema Alejchema, które przeniosło tam swoją siedzibę.

Bibliografia:

  • Bałaban M., Dzielnica żydowska. Jej dzieje i zabytki, Lwów 1909.
  • Bałaban M., Dzieje Żydów w Galicyi i w Rzeczypospolitej Krakowskiej 1782−1868, Lwów 1914.
  • Bojko O., Synahohy Lwowa, Lwiw 2008.