Bagniste tereny naturalnie ograniczone wodami Neru i Zalewki były niezwykle atrakcyjne dla potencjalnych osadników. Ludzie zamieszkiwali te ziemie od zamierzchłych czasów.

W okolicy Lutomierska odkryto jeden z najlepiej zachowanych śladów osadnictwa z epoki brązu. Prace wykopaliskowe prowadzone wzdłuż linii brzegowej Neru dowiodły, że kwitło tu życie. Odnaleziono szczątki osadnictwa z XIII i XIV w. Wielkie znaczenie historyczne miało także odkrycie XI-wiecznego cmentarza. Archeolodzy szacują, że było tam ok. 150 grobów ludności tubylczej i wojów z Rusi Kijowskiej. Warto podkreślić, że nazwy wielu okolicznych miejscowości pochodzą od nazwisk tych wojowników – np. Łask, który należał do woja nazywanego Łaskiem, Puczniew założony przez Puczę, dzisiejsze tereny Kudrowic, które należały do Kudry. Najprawdopodobniej wojownik Lutomir wybudował przy jednym z przejść przez Ner niewielki gród, który nazwano Lutomierskiem. Mieszkańcy Lutomierska czerpali wiele korzyści z niezwykle atrakcyjnego położenia osady – właśnie tu krzyżowały się liczne szlaki handlowe.

W 1264 r. właścicielem księstwa sieradzkiego, więc także Lutomierska, został Leszek Czarny, który kilka lat później (1274 r.) nadał mu prawa miejskie. Po śmierci księcia ziemię sieradzką przejął Władysław Łokietek. Król – zauroczony miastem – przyłączył do niego wieś Wrzącą.

Na przełomie XIV i XV w. na bagnach nad Nerem, na wzgórku po gródku obronnym z XI w., wybudowano zamek; jego pozostałości są widoczne do dziś w murach klasztoru. W pierwszej połowie XV w. nastąpił dalszy, dynamiczny rozwój wsi. W 1418 r. Lutomiersk otrzymał prawo pobierania myta za przejście brodu przez Ner, w 1448 r. król Zygmunt Stary nadał miastu przywilej na jarmarki.

Do wzrostu gospodarczego niewątpliwie przyczynił się zarządzający miastem Konrad ze Zbrożowa, który w XV w. sprowadził z Czech 100 majstrów sukienników – wszyscy oni założyli tu swoje zakłady tkackie. Zgodnie z wolą króla Zygmunta Starego miasto Lutomiersk otrzymało herb z postacią centaura.

Dotkliwie w karcie historii zapisał się rok 1530. Lutomiersk został tak bardzo zniszczony przez pożar, że mieszkańców zwolniono na 6 lat od podatków. Z historią miasta ściśle związany był także wojewoda rawski, Andrzej Grudziński, dzięki któremu wybudowano murowany, przyklasztorny kościół oraz klasztor Ojców Reformatów. Budowle te powstały na ruinach XV-wiecznego zamku.

W 1697 r. miasto po raz kolejny nawiedził ogromny pożar, który trwał 3 dni. Spłonęło wówczas wiele budynków, w tym ponad 100 domów i 2 kościoły.

 

Drukuj