Nie znana jest data założenia cmentarza żydowskiego w Michowie, ani jego dzieje. Położona na północ od centrum nekropolia została zniszczona przez Niemców w czasie II wojny światowej. Część macew została użyta do budowy chodników na terenie miasta. Po wojnie płyty nagrobne zostały rozebrane przez mieszkańców i użyte do utwardzania podwórek. Według niektórych źródeł w latach 80. XX w. w miejscu nekropoli znajdowane były jeszcze pojedyncze macewy, jednak do dziś, na porośniętym lasem terenie nie zachowały się żadne ślady cmentarza[1.1].

W dniu 06.08.2013 r. w pobliżu cmentarza stanął pomnik. Fundatorem jest obecnie mieszkający poza Polską potomek michowskich Żydów. Lokalizacja pomnika (kilka lub kilkanaście metrów na południowy wschód od terenu cmentarza) uwarunkowana była możliwością ekspozycji. Teren cmentarza porasta obecnie las. Z zebranych na miejscu informacji wynika, że macewy najdłużej stały w części zachodniej. Obok przebiegała droga, którą pędzono bydło na pastwiska po drugiej stronie lasu (obecnie również porasta je las). Zdarzały się przypadki pobierania piachu przez miejscową ludność z nekropolii do celów budowlanych. Proceder ten zakończył się gdy sprawujące opiekę nad tym terenem Nadleśnictwo w Lubartowie rozkopało wjazd do lasu.

Z map przekazanych pod koniec lat 80. XX w. przez Urząd Gminy w Michowie Nadleśnictwu wynika, że cmentarz znajdował się w ewidencji zabytków. Nie wiadomo kiedy został z niej skreślony. Teren cmentarza przekazano Skarbowi Państwa[1.2].

Drukuj

Przypisy