Historia osady Michów sięga prawdopodobnie końca XV wieku. Była ona wówczas własnością Michowskich, dzięki którym – w 1531 roku – została lokowana jako miasto na prawie magdeburskim.

W 1616 roku Wojciech Michowski wzniósł tu kościół p.w. Wniebowzięcia Maryi Panny, wraz ze szpitalem (przytułkiem) oraz szkołą, jednakże dopiero w 1638 roku przy kościele erygowana została parafia. Około połowy XVII stulecia, dobrze rozwijające się miasto zostało splądrowane i spalone przez wojska Rakoszego. W latach 30. XVIII stulecia dobra Michowskie weszły w posiadanie Ewy Szaniawskiej, która w 1747 roku sprzedała (lub podarowała) je lubelskim jezuitom, którzy otrzymali od króla Augusta III Sasa przywilej na organizowanie 5 jarmarków rocznie wraz z nowym przywilejem lokacyjnym i herbem. 

W 1773 roku, po kasacji zakonu, dobra Michowskie przeszły na własność skarbu państwa i wkrótce zostały wydzierżawione (a potem – prawdopodobnie sprzedane) księżnej Annie z Sapiehów Jabłonowskiej. Kolejnym właścicielem dóbr był hrabia Ignacy Potocki, zaś w 1803 roku Michów wszedł w posiadanie Jana i Anny Korwin-Piotrowskich. W 1817 roku niemal całe miasto, wraz z kościołem, zostało zniszczone w wyniku pożaru.

W 1869 roku, na skutek represji po postaniu styczniowym Michów stracił prawa miejskie i jako wieś został przyłączony do gminy Chudowola. W tym samym czasie majątek stał się własnością rodziny Kiełczewskich. W 1904 roku dobra zostały zakupione przez spółkę żydowską która następnie sprzedała ziemie okolicznym chłopom. Pod koniec XIX i na początku XX wieku Michów pozostawał niewielkim ośrodkiem rolniczym, zamieszkiwanym w ponad połowie przez ludność żydowską. Mimo iż znajdował się z dala od głównych dróg i linii kolejowej, rozwijał się tu handel i rzemiosło, a także przemysł garbarski. Istniał tu drewniany kościół parafialny, przytułek dla starców i kalek, sąd gminny okręgowy, szkoła początkowa, urząd gminy, kasa wkładowo-zaliczkowa.

Bibliografia:

  • Michów [hasło] w: Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych Krajów Słowiańskich, t. VI, Warszawa 1880-1914, s. 317-318. 
  • Teodorowicz-Czerepińska J. (oprac.), Studium historyczno-urbanistyczne Michowa, Lublin brw (maszynopis)
Drukuj