Żydzi w Michowie zaczęli osiedlać się prawdopodobnie w II połowie XVII stulecia. W ciągu XIX w. miejscowa społeczność żydowska przeżywała okres szybkiego wzrostu demograficznego – podczas gdy w latach 20. Żydzi stanowili jedynie 17% mieszkańców osady, pod koniec stulecia – już niemal 60%.

W 1859 r. miejscowość liczyła 150 domów oraz 1407 mieszkańców (w tym 609 Żydów); przed 1885 r. – 170 domów (10 murowanych) i 2140 mieszkańców, w tym 1106 Żydów[1.1]. W okresie tym Żydzi wysunęli się na czołowe pozycje w miejscowym handlu i rzemiośle, w tym m.in. w garncarstwie.

W 1889 r., po utracie przez Michów praw miejskich, ówczesny właściciel dóbr Jan Korwin-Piotrowski, sprzedał ratusz Srulowi Bidermanowi z przeznaczeniem na szynk. Pod koniec stulecia, pod zarządem michowskiej gminy znajdowała się synagoga stojąca przy dzisiejszej ulicy Podwalnej, a także – najprawdopodobniej – mykwa. W 1897 r. liczba Żydów w Michowie wynosiła 1643 na 2791 mieszkańców.

W okresie międzywojennym sytuacja Żydów w Michowie była trudna, m.in. ze względu na trudne warunki ekonomiczne, wzrost obciążeń podatkowych oraz narastający antysemityzm. Pod zarządem gminy znajdowała się synagoga, mykwa, rzeźnia rytualna i kirkut[1.2]. Wśród miejscowej społeczności dominowali ortodoksi, choć wśród młodego pokolenia coraz silniejsze były wpływy ideologii syjonistycznej.

Część opracowań podaje, iż wkrótce po zajęciu miasta przez Niemców, Żydzi z Michowa wraz z ok.700 mieszkańcami Łysobyków zostali przesiedleni do getta w pobliskim Łukowie. Wielu zmarło tam na skutek głodu i epidemii tyfusu. 6 czerwca 1942 r. wszyscy pozostali trafili do getta w Opolu Lubelskim, skąd część mężczyzn wywieziono w nieznanym kierunku, a pozostałych wysłano prawdopodobnie do obozu zagłady w Sobiborze. W innych źródłach znaleźć można informacje, iż w maju 1942 r. Żydzi z Michowa zostali przewiezieni furmankami do stacji kolejowej w Klementowicach, skąd większość przetransportowano do obozu zagłady w Sobiborze, a część do obozu na Majdanku[1.3].

 

Nota bibliograficzna

  • Michow, [w:] The Encyclopedia of Jewish Life Before and During the Holocaust, red. S. Spector, G. Wigoder, t. 2, New York 2001, s. 818.
  • Michów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VI, Warszawa 1885, s. 317.
  • Teodorowicz-Czerepińska J., Studium historyczno-urbanistyczne Michowa, Lublin 1984 [maszynopis].
Drukuj
Przypisy