Uroczysko Błagowszczyzna (Błagowszczina) położone jest 3–4 km od Małego Trościeńca. Na głębokimi, podłużnymi jamami rozstrzeliwano tu więźniów obozu w Małym Trościeńcu. Grzebano tutaj również ludzi, zagazowanych w ciężarówkach, w których spaliny odprowadzane były do wnętrza hermetycznych kabin z więźniami. Zwłoki w obrębie zbiorowych grobów, przez zasypaniem, były miażdżone i ściskane przez ciągniki gąsiennicowe. 

W październiku 1943 r. Niemcy przystąpili do zacierania śladów swoich zbrodni. Na uroczysko sprowadzono koparki, dzięki którym zwłoki zamordowanych zostały wydobyte z masowych grobów. Okoliczni mieszkańcy zostali zobowiązani do dostarczenia na wskazane miejsca kilku tysięcy metrów sześciennych drewna, w celu budowy stosów ciałopalnych. Do ostatnich ekshumacji w listopadzie – grudniu 1943 r., wykorzystano osoby osadzone w mińskim więzieniu, które dozorowane były przez niemieckie komando specjalne 1005, kierujące całą akcją.

Nadzwyczajna Komisja Państwowa powołana przez władze radzieckie w lipcu 1944 r. odkryła 34 zbiorowe mogiły o długości 50 m każda. W jamach stwierdzono zwęglone szczątki ludzkie oraz warstwy przepalonych kości o miąższości dochodzącej do 1 metra. Szacuje się, że pogrzebano tutaj prochy około 150 tys. ludzi (według źródeł niemieckich liczba ta wynosiła około 60 tys.).

W 2001 r. na uroczysku ustawiono pomnik[1.1].

Drukuj

Przypisy

  • [1.1] Wierszyckaja T. G., Trostieniec, [w:] Hołokost na tieritorii SSSR, red. I. A. Altman, Moskwa 2009, s. 987; Mietielskaja N., Kamieniewa O., Mir jewriejskich miesteczek. Putiewoditiel, Minsk 2008, ss. 113–119.