Jedna z najstarszych osad ruskich; gród prawdopodobnie zniszczony w 2. połowie XIII w. w czasie walk polsko-litewskich o Olesko. Odbudowane w XIV wieku. Od 1327 r, własność książąt mazowieckich. Od 1340 r. w Wielkim Księstwie Litewskim. W 1366 r. włączone przez Kazimierza III Wielkiego do Polski. W latach 1382–1432 w rękach litewskich, następnie własność polskich rodzin, m.in.: Herburtów, Daniłowiczów, Sobieskich, Rzewuskich. W latach 1772–1919 w zaborze austriackim. W okresie międzywojennym w granicach Polski. Od września 1939 do 1941 r. pod okupacją sowiecką. Od IX 1939 obóz przejściowy NKWD dla jeńców polskich (przeciętnie 1–4 tys. osób, przewożonych do innych obozów). 30 VI 1941 ewakuowany na Wschód. W latach 1941–44 pod okupacją niemiecką. W latach 1945–91 w Ukr. SRR. Miejsce urodzenia w 1629 r. Jana III Sobieskiego, w 1639 r. Michała Korybuta Wiśniowieckiego.

Treść hasła została przygotowana na podstawie materiałów źródłowych PWN.

Drukuj