W 1506 r. gmina liczyła około 275 osób (7% ludności).
W 1648 r. w gminie było około 1000 osób (20%).
W 1847 r. w Pińsku mieszkało 5050 Żydów,
w 1871 r. – 13681 Żydów (77,7%),
w 1896 – 21819 Żydów (77,3%),
w 1914 – 28063 Żydów (72,5%).
W 1921 roku żydowska ludność Pińska wynosiła 17513 osób (74,6% ludności),
W 1939 r. w mieście mieszkało 20 200 Żydów. 

W przeddzień wojny liczba żydowskiej ludności Pińska wzrosła o uchodźców z okupowanej przez Niemców części Polski i wynosiła ponad 22 tysiące ludzi.
Na początku sierpnia 1941 roku Niemcy przeprowadzili akcję masowej likwidacji Żydów Pińska. Rozstrzelano większość mężczyzn w wieku od 16 do 60 lat. Zdaniem izraelskiego historyka I. Arada zgładzono 4,5 tys. Żydów. Według danych Nadzwyczajnej Komisji Państwowej do Odkrycia i Badania Zbrodni Niemiecko-Faszystowskich Okupantów i ich Popleczników (CzGK – ЧГК) od 5 do 7 sierpnia 1941 roku w okolicach Pińska rozstrzelano od ośmiu do dziecięciu tysięcy Żydów.
1 maja 1942 r. – żydowska ludność Pińska – 18644 osoby – została zamknięta w getcie.
Pod koniec stycznia 1942 roku w mieście było 9056 zdolnych do pracy (52% cełej ludności żydowskiej).
Do getta w Pińsku zostało przywiezionych tysiące Żydów z okolicznych miejscowości.
W czerwcu 1942 roku w Pińsku była przeprowadzona masowa akcja – w Pińsku i Kobryniu aresztowano 3,5 tys. osób, które wywieziono na stację Bronna Góra i rozstrzelano.
28 października 1942 roku oddziały niemieckie, przede wszystkim zmotoryzowany batalion policji porządkowej według raportu komendanta batalionu, zgładziły 26,2 tys. osób. I. Arad pisze o 17 tysiącach Żydów, zgładzonych w czasie likwidacji pińskiego getta.
W 1970 roku liczba żydowskiej ludności Pińska wynosiła 1,5 tys. osób. W latach 1970-90 większość Żydów Pińska wyjechała do Izraela, USA, Niemiec, Kanady. Według danych spisu z 1999r. w Republice Białoruś, w Pińsku mieszkało 317 Żydów.

Drukuj