Dzielnica żydowska zaczęła rozwijać się dopiero w XIX w., po zniesieniu własności kościelnej w Pabianicach. Pomimo generalnej zgody na osiedlanie, ludność żydowska nie mogła jednak budować i wynajmować budynków w okolicy Starego Rynku i Nowego Miasta. Gdy w latach 60. XIX w. zakaz ten zniesiono, rozpoczęła się szybka ekspansja budowlana i inwestycyjna. W ten sposób powstała dzielnica żydowska, obejmująca zabudowania przy ulicach: Bóżniczej, Kaplicznej, Stefana Batorego, Stary Rynek, Garncarskiej, Konopnej, Piotra Skargi[1.1].

Drukuj
Przypisy